De Kattenmand / Dierenbescherming West-Alblasserwaard pakjeGr
Al tijden krijgen we steun uit allerlei hoeken om ons kattenasiel en andere hulpbehoevende dieren te helpen met al onze vrijwilligers. Hiertoe behoort ook ene Julia uit Papendrecht, die altijd ons al steunt met donaties en met spullen voor ons dagelijks gebruik (zeer pragmatische en fijne gedachte). Op de foto met verbruiksmaterialen kun je hiervan een voorbeeld zien, van wat echt nodig is voor het in stand houden van dierenhulp in onze organisatie. We zijn hier erg blij mee, want elke blijk van steun houdt ons op de been. Zonder al de giften en spullen van deze goede mensen konden wij het nooit redden ? Waarom staat hier een vraagteken achter deze zin ? Het moet mij van het hart, dat we meer dan eens een bepaalde opmerking te horen krijgen, die we wel begrijpen, maar niet kunnen waarderen. "Waarom moet ik wat geven aan jullie (Dierenbescherming), want jullie krijgen en hebben al miljoenen !". Haast niemand uit de samenleving weet, dat erfenissen en grote giften gedaan aan ons hoofdburo (Dierenbescherming Nederland) nooit doorgegeven worden aan de afzonderlijke afdelingen (voor de legaten aan afdelingen gelden andere regels) ! Dat geld wordt gebruikt voor landelijke campagnes, sponsoring va TV programma's (oa. Kids for Animals op National Geographic) ed. om meer bekendheid te geven aan de Dierenbescherming in het algemeen. We krijgen een deel van de opbrengst van lidmaatschappen van mensen, die lid zijn van een afdeling en tot voor kort bijdragen voor oa. OpenAsiel Dagen, maar voor de rest moeten afdelingen het zelf zien te rooien met wat er komt uit hun eigen regio. Vaak horen we ook, dat we verdienen op geplaatste asieldieren ? Met uitzondering van een enkeling kost elk asiel dier veel meer dan ze ooit opbrengen; dit geldt zeker voor onze dieren, want we willen het beste dat er mogelijk is voor ze. Een voorbeeld is een kitten, waarvoor Eur. 80,- gevraagd wordt. De werkelijke kosten zijn (zonder ziekte) al bijna Eur.200,- met entingen, ontworming/-vlooing, controle bij dierenarts, speciale voeding en dan praten we nog niet eens over de kleintjes, die we handmatig moeten groot brengen met KMR ! Duur ? Je kan deze dieren natuurlijk gewoon dood laten gaan (horen we ook wel eens), maar dan heb je als dierenhulpverlener geen reden om jezelf Dierenbescherming te noemen. Om dit naargeestige verhaal kort te houden, kom ik terug bij waar we waren: donaties of schenkingen. Op de Molenmarktdag op vrijdag 07 september 2007, een mooie haast zwoele nazomeravond in Kinderdijk zagen we blije mensen rondlopen bij allerlei kraampjes in het knusse licht van de feestverlichting. We reden er langs op weg naar De Kattenmand om zoals altijd het asiel af te sluiten en de katten na te lopen voor de nacht. In het asiel stond een zeer grote doos, waarin voorgebakken brood had gezeten (lekker). We dachten aan bestelde spullen, maar het bleek een "kadootje" te zijn van Stephanie van der Meer uit Groningen met een begeleidend briefje. We waren echt met stomheid geslagen door dit gebaar, zoals we dat ook waren met de giften van Julia uit Papendrecht. Onnodig te vermelden dat dit op juist deze donkere, maar speciale Molenmarktavond alles goed maakte aan vermoeidheid en ergernissen uit het dagelijkse leven als hulpverlener aan dieren (en mensen met dieren). Alvast via deze weg heel erg veel dank aan deze 18 jarige meid uit Groningen met een groot hart voor katten (en andere dieren); je hoort nog van ons ! Goede mensen bestaan dus nog steeds. Denk aan onze dieren tijdens de Dierendag Collecteweek rond 4 oktober en geef wel wat, dankjewel namens de dieren.
Datum
: 2008-11-06 20:00:28
Score
:
Bekeken
: 2068